Temelde, çocuklar parayla ilgili tutumlarını ders kitaplarından değil, evde gördüklerinden öğreniyor. Tasarruf oranı artırmak üzerine hazırladığımız bu bölümde yaş gruplarına göre harçlık, biriktirme ve bekleme becerisi konularını ele alıyoruz.
Kısaca, otomasyon kurulup unutulmamalı, yılda birkaç kez kontrol edilmelidir. Tasarruf oranı artırmak için tutarları enflasyona ve gelir artışına göre güncellemek sistemin verimini korur.
Genel olarak, elle yapılan işler zamanla aksar; otomatik talimatlar ise unutulmaz. Tasarruf oranı artırmak konusunda maaş gününün ertesine kurulan otomatik transfer, birikimi harcama sonrası artan paraya bırakmaktan çok daha etkilidir.
Bu nedenle, hedefi tek bir büyük rakam olarak bırakmak yerine aylık dilimlere bölmek, motivasyonu ayakta tutar. Tasarruf oranı artırmak ile ilgili her ay küçük bir kontrol noktası koymak, sapmayı büyümeden fark etmenizi sağlar.
Çoğu durumda, her tercih, yapılmayan başka bir tercihin bedelini içerir. Tasarruf oranı artırmak ile ilgili bir kaleme para ayırırken aynı paranın alternatif kullanımını da yazmak faydalıdır. Böylece karar duygusal değil karşılaştırmalı hale gelir.
Genel olarak, sınırlı kaynakla çok hedefi aynı anda kovalamak ilerlemeyi yavaşlatır. Tasarruf oranı artırmak konusunda önceliği aciliyet ve etki büyüklüğüne göre belirlemek daha hızlı sonuç verir. İki hedefe odaklanıp diğerlerini beklemeye almak genellikle en verimlisidir.
Öte yandan, vergi kurallarının yıllara göre değişebileceğini akılda tutmak gerekir. Tasarruf oranı artırmak konusunda karar verirken net getiriyi vergi sonrası hesaplamak daha doğru bir karşılaştırma sağlar. Karmaşık durumlarda mali müşavir görüşü almak zaman ve para kazandırır.
İlk bakışta, getiri elde etmek kadar, bu getirinin nasıl beyan edileceğini bilmek de plana dahildir. Tasarruf oranı artırmak ile ilgili işlemlerin bir kısmı stopajla kapanırken bir kısmı yıllık beyan gerektirebilir. Yıl içinde kayıt tutmak, beyan döneminde işi birkaç saate indirir.
Bununla birlikte, her karar için uzmana ihtiyaç yoktur, ancak tutar büyüdükçe ve durum karmaşıklaştıkça danışmanlık maliyetini fazlasıyla çıkarabilir. Tasarruf oranı artırmak ile ilgili miras, vergi ve uzun vadeli planlama konuları bu gruba girer.
Çoğu senaryoda, nominal artış her zaman gerçek kazanç anlamına gelmez. Tasarruf oranı artırmak ile ilgili sonuçları enflasyondan arındırarak değerlendirmek, gerçek alım gücünüzü görmenizi sağlar.
Tek para biriminde yoğunlaşmak dalgalı dönemlerde riski artırır. Tasarruf oranı artırmak konusunda dağılımı önceden belirlemek, panik anında karar vermekten daha güvenlidir.
Giderleri kısmanın bir alt sınırı vardır ama gelir tarafının teorik bir üst sınırı yoktur; bu yüzden ek gelir çoğu zaman daha güçlü bir kaldıraçtır. Aylık mütevazı bir ek kazancı tamamen birikime yönlendirmek, yıl sonunda tek başına ciddi bir tutar oluşturur. Yeni gelirin harcama alışkanlığına karışmaması için ayrı bir hesapta toplanması önerilir.
Öte yandan, son on iki ayın en düşük gelirli ayını temel alıp bütçeyi bu rakama göre kurun. Yüksek gelirli aylarda oluşan fazlayı ayrı bir hesapta biriktirip düşük aylarda kendinize maaş öder gibi aktarın. Bu yöntem serbest çalışanlarda gelir dalgalanmasının yarattığı baskıyı belirgin şekilde azaltır.
Genellikle, ayda bir kez varlıklarınızdan borçlarınızı çıkararak net varlık tablonuzu güncelleyin; asıl ilerleme göstergesi bu rakamın yönüdür. Aynı dönemde bütçe hedefleriyle gerçekleşen harcamaları karşılaştırın. Üç aylık dönemlerde eğilime bakmak, tek bir ayın olağan dışı giderlerine takılmanızı önler.
Öte yandan, ilk adım, gelir ve giderlerinizi en az üç aylık bir dönem için kayıt altına almaktır. Paranızın nereye gittiğini net şekilde görmeden bütçe planı yapmak tahmine dayalı kalır. Banka ekstreleri ve kredi kartı dökümleri bu çalışma için en güvenilir kaynaktır.
Kısaca, genel kabul gören ölçü, zorunlu aylık giderlerinizin 3 ila 6 katıdır. Düzensiz gelirli veya tek gelirli hanelerde bu süreyi 9 aya kadar uzatmak mantıklıdır. Bu fon yatırım değil güvenlik yastığı olduğu için vadesiz veya kolay bozdurulabilen hesaplarda tutulmalıdır.
Kira, ulaşım ve gıda kalemleri şehirden şehre ciddi fark gösterdiği için bütçe oranlarını yerel gerçeklere göre uyarlamak gerekir. Hatay gibi kira yükünün yüksek olduğu yerlerde barınma giderinin net gelirin yüzde 35 bandını aşmaması hedeflenmelidir. Aksi halde birikim payı sürekli olarak eriyecektir.
Çoğu durumda, kısacası tasarruf oranı artırmak ile ilgili kararları aceleye getirmeyin, en az bir ay boyunca harcamalarınızı takip ettikten sonra rakamlar üzerinden yeniden değerlendirin.